
ვიდეოთვალთვალი საცხოვრებელ სახლში: რისი გადაღება შეიძლება ბინაში, სადარბაზოსა და ეზოში
9 ოქტომბერი, 2026
საცხოვრებელ სახლებში კამერებს გასაგები მიზეზებით ამონტაჟებენ: იკარგება ამანათები და ველოსიპედები, ვიღაც ლიფტს აზიანებს, ეზოში უცხო მანქანები შემოდიან. მაგრამ მრავალბინიან სახლში კამერა მხოლოდ თქვენ არ გიღებთ — ის მეზობლებს, მათ სტუმრებსა და ბავშვებს იღებს. ამიტომ საქართველოს კანონი „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ" საცხოვრებელ შენობებს ცალკე განიხილავს და სამ სიტუაციას განასხვავებს: კერძო საცხოვრებელს, საკუთარი ბინის კარს და შენობის საერთო სივრცეს.
ეს პრაქტიკული მიმოხილვაა და არა იურიდიული კონსულტაცია. მუხლების ნომრები მითითებულია კანონის ოფიციალური ტექსტის მიხედვით matsne.gov.ge-ზე. ვიდეომონიტორინგის ზოგადი წესები — სტატიაში იმის შესახებ, კანონიერია თუ არა ვიდეოთვალთვალი საქართველოში.
მოკლედ: რა არის საჭირო და სად
სად არის კამერა | რა არის საჭირო | საფუძველი |
|---|---|---|
კერძო სახლი, საკუთარი ეზო და ნაკვეთი | არაფერი, თუ ჩანაწერი მხოლოდ პირადი მიზნისთვისაა | მე-2 მუხლი |
საკუთარი ბინის კარი | მესაკუთრის ან კანონიერი მფლობელის გადაწყვეტილება; კამერამ მეზობლების ინტერესები არ უნდა დააზიანოს | მე-10 მუხლის მე-7 პუნქტი |
სადარბაზო, კიბე, ჰოლი, საერთო ეზო | მესაკუთრეთა ნახევარზე მეტის წერილობითი თანხმობა | მე-10 მუხლის მე-6 პუნქტი |
გამოსაცვლელი ოთახი, სველი წერტილი და მსგავსი ადგილები საერთო სივრცეში | დაუშვებელია, არანაირი თანხმობით | მე-10 მუხლის მე-4 პუნქტი |

კერძო სახლი
კანონი არ ვრცელდება, როცა პირი ვიდეოს მხოლოდ პირადი მიზნით ან ოჯახური საქმიანობის ფარგლებში იწერს, ბიზნესთან კავშირის გარეშე (მე-2 მუხლი). კამერა, რომელიც თქვენს ეზოს, ჭიშკარს და ნაკვეთზე მდგარ მანქანას უყურებს, სწორედ ასეთი შემთხვევაა: არც ნიშანი, არც დოკუმენტები და არც თანხმობა არ არის საჭირო.
ზღვარი იქ გადის, სადაც კამერა სხვისას იწყებს გადაღებას: ქუჩას, მეზობლის ეზოს, ფანჯრებს. ამის შესახებ პირდაპირი წესი კანონში არ არის. მაგრამ რაც მეტია კადრში სხვისი ტერიტორია, მით უფრო ძნელია ჩანაწერს „მხოლოდ პირადი" უწოდო. უსაფრთხო მიდგომა მარტივია: კამერები საკუთარ ნაკვეთზე მიმართეთ, ხოლო თუ კადრში ქუჩის ნაწილი გარდაუვლად ხვდება — დაე, ეს კადრის კიდე იყოს და არა მისი ცენტრი.
კამერა საკუთარი ბინის კართან
საკუთარი ბინის შესასვლელთან კამერის დამონტაჟება შეიძლება მესაკუთრის ან კანონიერი მფლობელის — მაგალითად, მოიჯარის — გადაწყვეტილებით (მე-10 მუხლის მე-7 პუნქტი). მეზობლების თანხმობა საჭირო არ არის.
პირობა ერთია: კამერამ სხვა პირების ლეგიტიმური ინტერესები არ უნდა დააზიანოს. პრაქტიკაში ეს ნიშნავს:
კამერა თქვენს კარსა და მის წინ არსებულ სივრცეს უყურებს;
კადრში მეზობელი ბინის კარი არ ხვდება;
კამერა კიბის მთელ მარშს არ იღებს — ეს უკვე საერთო სივრცეა და მასზე სხვა წესები მოქმედებს.
სადარბაზო, კიბე და საერთო ეზო
მრავალბინიანი სახლის საერთო სივრცეში კამერებისთვის საჭიროა მესაკუთრეთა ნახევარზე მეტის წერილობითი თანხმობა (მე-10 მუხლის მე-6 პუნქტი). თუ მესაკუთრის დადგენა შეუძლებელია, თანხმობა შეიძლება ბინის კანონიერმა მფლობელმა გასცეს.
გამონაკლისი ერთია: თანხმობა საჭირო არ არის, თუ ვიდეომონიტორინგს ახორციელებს ორგანიზაცია, რომელსაც ეს კანონით ევალება, და ვიდეომონიტორინგის არეალში საერთო შესასვლელი და საერთო სივრცე ხვდება.
როგორ გავაფორმოთ თანხმობა
კანონი წერილობით ფორმას მოითხოვს, მაგრამ ფორმას არ ადგენს. ჩვეულებრივ ასე იქცევიან:
შეთანხმდით, ვინ არის პასუხისმგებელი კამერებზე. ეს შეიძლება იყოს ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა ან ერთ-ერთი მცხოვრები, რომელსაც ეს საქმე დაავალეს. მისი სახელი ან სახელწოდება და კონტაქტები ნიშანზე განთავსდება.
შეადგინეთ მოკლე დოკუმენტი: სად იქნება კამერები, რას იღებენ ისინი, რამდენ ხანს ინახება ჩანაწერები და ვის შეუძლია მათი ნახვა.
შეაგროვეთ მესაკუთრეთა ხელმოწერები ამ დოკუმენტის ქვეშ. ხელმოწერა მესაკუთრეთა ნახევარზე მეტს უნდა ჰქონდეს.
შეინახეთ ხელმოწერილი დოკუმენტი — ის ადასტურებს, რომ კამერები კანონიერად არის დამონტაჟებული.
ნიშანი სავალდებულოა
საერთო სივრცეში კამერები სადაც არ უნდა იდგეს, თვალსაჩინო ადგილას გამაფრთხილებელი ნიშანი უნდა იყოს (მე-10 მუხლის მე-8 და მე-9 პუნქტები). მასზე უნდა იყოს:
წარწერა, რომ მიმდინარეობს ვიდეომონიტორინგი;
კამერის კარგად შესამჩნევი გამოსახულება;
კამერებზე პასუხისმგებელი პირის სახელი ან სახელწოდება და კონტაქტები.
ბოლო პუნქტი მნიშვნელოვანია: მეზობლებსა და სტუმრებს უნდა ესმოდეთ, ვის მიმართონ ჩანაწერთან დაკავშირებული კითხვით.
სად არის გადაღება აკრძალული
კამერები აკრძალულია იქ, სადაც ადამიანს პირადი ცხოვრების დაცულობის გონივრული მოლოდინი აქვს (მე-10 მუხლის მე-4 პუნქტი). საცხოვრებელ შენობაში ეს არის, მაგალითად, საერთო სველი წერტილები ან გამოსაცვლელი ოთახები სპორტდარბაზთან ან აუზთან. მესაკუთრეთა თანხმობა ამ აკრძალვას არ ხსნის.
სხვის ფანჯრებზე ან კარებზე მიმართული კამერების შესახებ ცალკე წესი კანონში არ არის. მაგრამ ასეთი კამერა თითქმის აუცილებლად აზიანებს მეზობლების ლეგიტიმურ ინტერესებს და არც ერთი უსაფრთხოების მიზნის პროპორციული არ არის. ნუ მიმართავთ კამერებს სხვის ფანჯრებზე, კარებსა და აივნებზე.
ვინ უყურებს ჩანაწერებს
სადარბაზოს ჩანაწერები მეზობლების ჩანაწერებია, ამიტომ მათზე წვდომა წინასწარ უნდა შეიზღუდოს. ჩვეულებრივ ჩანაწერების ნახვა კამერებზე პასუხისმგებელ პირს შეუძლია, მცხოვრებლები კი მას მიმართავენ, როცა რამე მოხდება.
კადრში მოხვედრილ ნებისმიერ პირს უფლება აქვს, საკუთარი თავის ამსახველი ჩანაწერის ასლი უფასოდ მიიღოს — პასუხი 10 სამუშაო დღის განმავლობაში უნდა გაეცეს (მე-14 მუხლი). ჩანაწერის წაშლის მოთხოვნაც იმავე 10 სამუშაო დღეში განიხილება (მე-16 მუხლი).
შენახვის ვადას კანონი არ ადგენს: ჩანაწერები იმდენ ხანს ინახება, რამდენიც მიზნისთვის არის საჭირო (მე-4 მუხლი). სადარბაზოსთვის, როგორც წესი, ერთი-ორი კვირა საკმარისია — ეს საკმარისია, რომ ამანათის დაკარგვა ან ლიფტის დაზიანება შეამჩნიოთ და საჭირო მომენტი იპოვოთ.
ჯარიმები
ვიდეომონიტორინგის წესების დარღვევისთვის ფიზიკური პირებისთვის, ამხანაგობებისა და სხვა არასამეწარმეო ორგანიზაციებისთვის გათვალისწინებულია გაფრთხილება ან 1 000 ₾ ჯარიმა. დამამძიმებელი გარემოებისას, მაგალითად, ერთი წლის განმავლობაში განმეორებითი დარღვევისას — 2 000 ₾ (69-ე მუხლი). სველ წერტილებსა და მსგავს ადგილებში კამერებისთვის — გაფრთხილება ან 3 000 ₾.
რატომ არის სახლისთვის ღრუბელი უფრო მოსახერხებელი
მრავალბინიან სახლში კლასიკურ ვიდეორეგისტრატორს ორი პრობლემა აქვს. ის სადმე უნდა დაიდგას — ჩვეულებრივ სარდაფში ან ელექტროფარში, საიდანაც მისი ჩანაწერებიანად წაღება ადვილია. და მასზე რამდენიმე ადამიანისთვის წვდომის მიცემა ძნელია ისე, რომ ყველას ერთი პაროლი არ დაურიგო.
ღრუბლოვანი ჩაწერა ორივე პრობლემას წყვეტს: ჩანაწერები სახლში არ ინახება, მათი ნახვა კი ტელეფონიდან, ინდივიდუალური წვდომით შეიძლება. თეთრი IP-მისამართი ამისთვის საჭირო არ არის — კამერები OwlBox-ის მეშვეობით უერთდება, დაწვრილებით გვერდზე მიერთების შესახებ გამოყოფილი IP-ის გარეშე.
საკონტროლო სია სადარბაზოსთვის
გადაწყვეტილია, ვინ არის პასუხისმგებელი კამერებზე.
არსებობს დოკუმენტი: სად არის კამერები, რას იღებენ, შენახვის ვადა, ვინ უყურებს ჩანაწერებს.
მასზე მესაკუთრეთა ნახევარზე მეტის ხელმოწერაა.
შესასვლელთან ჰკიდია ნიშანი კამერის გამოსახულებით, პასუხისმგებელი პირის სახელითა და კონტაქტებით.
კამერები არ არის მიმართული ბინების კარებზე, ფანჯრებზე და ისეთ ადგილებზე, სადაც პირადი ცხოვრების დაცულობაა მოსალოდნელი.
ჩანაწერებზე წვდომა მხოლოდ პასუხისმგებელ პირს აქვს.
გსურთ კამერების დამონტაჟება სადარბაზოში ან ეზოში? დაგვიკავშირდით — გეტყვით, რამდენი კამერაა საჭირო და როგორ მოაწყოთ ჩანაწერებზე წვდომა.